การกล่าวอ้างว่าสิ่งใดฮาลาลหรือหะรอมจำเป็นต้องระมัดระวัง
[see translation in English]ท่านจุฬาราชมนตรีคนปัจจุบัน อาจารย์อรุณ บุญชม นับเป็นครูคนหนึ่งของผม ยังจดจำไม่เคยลืมถึงเหตุการณ์ในวันจันทร์ที่ 14 มีนาคม พ.ศ.2548 ผมนำตัวอย่างสบู่ดินที่พัฒนาขึ้นใหม่ไปให้ท่านพร้อมกับอาจารย์ทองคำ มะหะหมัด และอาจารย์ชัช หะซะเล็ม ทำการทดสอบ ขณะที่ท่านทดลองใช้สบู่ดินล้างมือ ท่านกล่าวกับผมว่าการตัดสินว่าสิ่งใดฮาลาลหรือหะรอมต้องระมัดระวังให้มาก เพราะเป็นเสมือนทำการแทนอัลลอฮฺ หากไม่ตรงข้อเท็จจริง ย่อมเสมือนโป้ปดต่ออัลลอฮฺ ฟังท่านวันนั้นแล้ว ผมเก็บไว้ในใจตลอด ทว่าไม่รู้ว่าท่านอาจารย์อ้างอิงอัลกุรอานหรือหะดิษบทไหน กระทั่งหลายปีต่อมาจึงรู้ว่าท่านอาจารย์อรุณอ้างถึงอัลกุรอาน อัลนะฮฺลฺ 16:116
อัลกุรอานอายะฮฺนั้น “และพวกเจ้าอย่ากล่าวตามที่ลิ้นของพวกเจ้ากล่าวเท็จขึ้นว่า นี่เป็นที่อนุมัติ (ฮาลาล) และนี่เป็นที่ต้องห้าม (หะรอม) เพื่อที่พวกเจ้าจะกล่าวเท็จหรือโป้ปดต่ออัลลอฮฺ แท้จริงบรรดาผู้กล่าวเท็จต่ออัลลอฮฺนั้น พวกเขาจะไม่ได้รับความสำเร็จ” อายะฮฺนี้เองอัลลอฮฺทรงประณามการประกาศสิ่งต่างๆ ว่าฮาลาลหรือหะรอมโดยปราศจากอำนาจของอัลลอฮฺ ถือเป็นการโป้ปดต่ออัลลอฮฺ เว้นแต่สิ่งที่ประกาศออกมานั้นอัลลอฮฺทรงระบุไว้ชัดเจนแล้วว่าหะรอม ซึ่งมีอยู่สี่กลุ่มกรณีอาหารตามที่ปรากฏในอายะฮฺ 2:168 “ที่จริงที่พระองค์ทรงห้ามพวกเจ้านั้นเพียงแต่สัตว์ที่ตายเอง และเลือด และเนื้อสุกร และสัตว์ที่ถูกเปล่งเสียงที่มันเพื่ออื่นจากอัลลอฮฺ”
นอกจากอายะฮฺ 16:116 นักวิชาการอิสลามยังกล่าวถึงอายะฮฺอื่นๆ ที่มีความหมายคล้ายคลึงกัน เป็นต้นว่า การระบุถึงสิ่งต้องห้ามในลักษณะที่มนุษย์ผู้นั้นสร้างกฎเกณฑ์ขึ้นเอง หรือมีความปรารถนาที่จะให้เป็นเช่นที่ตนเองคาดหวัง ดังนั้นเมื่อกล่าวถึงอายะฮฺหรือโองการที่มีความหมายใกล้เคียงกับอายะฮฺ 16:116 จึงอาจพบได้ในอายะฮฺ 2:169 “…และพวกเจ้ากล่าวถึงอัลลอฮฺในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้” หรือ 6:140 “..และให้เป็นที่ต้องห้ามในสิ่งที่อัลลอฮฺให้เป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเขา จึงนับเป็นการอุปโลกน์ความเท็จให้แก่อัลลอฮฺ” อัลลอฮฺจึงทรงตำหนิการสร้างข้อห้ามและกล่าวอ้างเท็จว่าอัลลอฮฺทรงอนุญาต
นอกจากนี้ในอายะฮฺ 7:33 “…และพวกเจ้ากล่าวถึงอัลลอฮฺในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้” อายะฮฺ 10:59 อัลลอฮฺทรงถามว่าใครคือผู้ให้อำนาจแก่ผู้คนในการประกาศว่าการถือศีลอดหรือห้ามถือศีลอด อายะฮฺ 42:21 ทรงตำหนิการตั้งกฎเกณฑ์ในศาสนาโดยไม่ได้รับอนุญาตจากอัลลอฮฺ ทั้งยังมีอีกสองอายะฮฺ คือ 6:144 และ 6:150 ซึ่งทรงเน้นย้ำหลักการที่มีความหมายใกล้เคียงกัน โดยสรุปจึงเป็นดังที่ท่านจุฬาราชมนตรีคนปัจจุบันเคยกล่าวไว้ว่าการประกาศว่าสิ่งใดฮาลาลหรือหะรอมเป็นเสมือนการกระทำการแทนอัลลอฮฺ จำเป็นต้องระมัดระวัง นั่นเองคือเหตุผลที่ผมเคร่งเครียดกับงานพัฒนาวิทยาศาสตร์ฮาลาลเพื่อช่วยปกป้องนักวิชาการศาสนาอิสลามที่เสี่ยงต่องานรับรองฮาลาล
#drwinaidahlan, #ดรวินัยดะห์ลัน, #ฮาลาลหะรอม, #halalharam, #quranannahl116
Great Caution Is Required When Declaring Something Halal or Haram
Claiming that something is halal or haram requires the utmost caution.
The current Shaykh al-Islam of Thailand (Chularatchamontri), Ajarn Arun Boonchom, is one of my teachers. I still vividly remember an incident on Monday, 14 March 2005. On that day, together with Ajarn Thongkham Mahamat and Ajarn Chat Hasalem, I brought a newly developed sample of clay soap for him to test. While he was washing his hands with the soap, he said to me that great care must be taken when deciding whether something is halal or haram, because doing so is akin to acting on behalf of Allah. If such a judgment is not in accordance with the truth, it is tantamount to lying about Allah. I took his words deeply to heart and have never forgotten them. At the time, however, I did not know which verse of the Qur’an or which hadith he was referring to. It was only many years later that I came to realize that Ajarn Arun was referring to Qur’an, Surah al-Nahl (16:116).
That verse states:
“And do not say, concerning the falsehood your tongues utter, ‘This is lawful (halal) and this is unlawful (haram),’ so as to invent lies against Allah. Indeed, those who invent lies against Allah will never succeed.”
Through this verse, Allah condemns the act of declaring things halal or haram without His authority, regarding it as fabricating lies against Him—except in cases where Allah has clearly specified what is haram. Regarding food, there are four such clearly stated prohibitions, as mentioned in Qur’an 2:168:
“Indeed, He has only forbidden to you carrion, blood, the flesh of swine, and that over which a name other than Allah has been invoked.”
In addition to verse 16:116, Islamic scholars also refer to other Qur’anic verses that convey similar meanings—namely, verses that criticize human beings for inventing prohibitions on their own or imposing rulings based on personal desires. Among these are verse 2:169, which states, “…and that you say about Allah what you do not know,” and verse 6:140, “…and they forbid what Allah has provided for them as sustenance, thereby fabricating lies against Allah.” Through these verses, Allah reproaches the act of creating prohibitions and falsely attributing them to Him.
Furthermore, verse 7:33 again warns, “…and that you say about Allah what you do not know.” In verse 10:59, Allah questions who has granted people the authority to declare matters permissible or forbidden, such as fasting or not fasting. Verse 42:21 condemns the establishment of religious rulings without Allah’s permission. Two additional verses, 6:144 and 6:150, further emphasize the same fundamental principle.
In summary, as the current Chularatchamontri once stated, declaring something to be halal or haram is akin to acting on behalf of Allah and therefore demands the utmost caution. This is precisely why I take the development of halal science so seriously—to help protect Islamic scholars who bear the heavy responsibility and risk involved in halal certification.
