มีคำถามน่าสนใจว่าเหตุใดคัมภีร์อัลกุรอานจึงถูกประทานลงมาเป็นภาษาอาหรับ คำตอบว่าเป็นเพราะนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ใช้ภาษาอาหรับ นั่นคือหนึ่งเหตุผล ยังมีเหตุผลอื่นอีก เป็นต้นว่า นักวิชาการด้านภาษาศาสตร์ ให้คำอรรถาธิบายว่าเป็นเพราะภาษาอาหรับมีความอุดมสมบูรณ์ด้านคำศัพท์และไวยากรณ์อยู่มาก ให้ความหมายลึกซึ้ง ไม่แปรเปลี่ยนได้ง่ายเช่นที่เกิดกับบางภาษา อัลกุรอานเมื่อเป็นภาษาอาหรับจึงมีลักษณะเฉพาะ เหมาะสมกับการใช้สอนมนุษย์ในสิ่งที่เขาไม่รู้ (อัลอะลัก 96:5) การใช้ภาษาอาหรับเพื่อรักษาถ้อยความศักดิ์สิทธิ์ทำได้ดีกว่าการใช้ภาษาอื่น มีตัวอย่างอยู่มากมายที่ยืนยันคำอรรถาธิบายที่ว่านี้ หนึ่งในนั้นคือเรื่องของแสงสว่างและรัศมี
รู้กันมานานก่อนการกำเนิดอิสลามในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ว่า มนุษย์ใช้ประโยชน์จากการโคจรที่แน่นอนของดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ในการกำหนดวันเดือนปีเพื่อความสะดวกในการเพาะปลูกและทำกิจกรรมอื่น นั่นเป็นเรื่องของการโคจร ทั้งยังมีด้านความแตกต่างระหว่างแสงจันทร์กับแสงอาทิตย์อีกต่างหาก คัมภีร์ในอารยธรรมที่มีมาก่อนอิสลามหลายศตวรรษ ระบุทำนองว่าพระเจ้าทรงสร้างดวงอาทิตย์และดวงจันทร์โดยต่างให้แสงส่องสว่างมายังโลกในลักษณะที่ไม่แตกต่างกัน*
ในอัลกุรอาน การให้ความหมายของแสงสว่างจากดวงอาทิตย์และดวงจันทร์กลับมิใช่เช่นนั้น โดยอัลกุรอานระบุว่าขณะที่ดวงอาทิตย์สร้างแสงด้วยตนเอง ดวงจันทร์กลับไม่ส่องแสงเช่นนั้น แสงจากดวงจันทร์คือแสงที่สะท้อนออกมา ด้วยเหตุนี้จึงทำให้แสงส่องสว่างจากดาวสองดวงนี้มีการใช้คำในภาษาอาหรับที่แตกต่างกัน
هُوَ الَّذِىۡ جَعَلَ الشَّمۡسَ ضِيَآءً وَّالۡقَمَرَ نُوۡرًا وَّقَدَّرَهٗ مَنَازِلَ لِتَعۡلَمُوۡا عَدَدَ السِّنِيۡنَ وَالۡحِسَابَ
“พระองค์ทรงทำให้ดวงอาทิตย์มีแสงจ้าและดวงจันทร์มีแสงนวล และทรงกำหนดให้มันมีทางโคจร เพื่อพวกท่านจะได้รู้จำนวนปีและการคำนวณ” ยูนุส 10:5
ในอัลกุรอานบทนี้ มีคำสองคำที่หมายถึงแสงสว่างหรือส่องสว่าง คำแรกเขียนในภาษาไทยได้ว่า “ฏิยา” (ضيّا Dhiya) บางครั้งอาจเขียนเป็น “ดิยา” (Diya) แปลว่า “แสงสว่าง” หรือ “การส่องสว่าง” นิยมใช้เป็นชื่อเด็กผู้หญิง แสดงสัญลักษณ์ของความหวัง โดยระบุถึงผู้ที่มีรัศมีในตนเอง หรือสร้างรัศมีได้ด้วยตนเอง มิใช่รัศมีที่รับมาจากรัศมีของผู้อื่นหรือสิ่งอื่น ขณะที่อีกคำหนึ่งคือ “นูรอ” (نُوۡرًا Noor) หรือ “นูร” หมายถึงแสงสว่างที่เป็นแสงสะท้อนจากแหล่งอื่น ในอัลกุรอานบทนี้ ฎิยาคือแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ที่สร้างแสงด้วยตนเอง ขณะที่นูรคือแสงจากดวงจันทร์ที่สะท้อนออกมาจากแสงของดาวอื่นอีกทีหนึ่ง คำว่าฎิยาและนูรยังมีปรากฏในอีกหลายวรรคของอัลกุรอาน นี่คือหนึ่งตัวอย่างของความลึกซึ้งที่พบได้ในภาษาอาหรับ เป็นคำตอบว่าเหตุใดอัลกุรอานจึงเป็นภาษาอาหรับ
*https: //w ww. Biblegate way. com/passage/?search=Genesis%201%3A16-18&version=NIV
#drwinaidahlan, #ดรวินัยดะห์ลัน, #อัลกุรอานเป็นภาษาอาหรับ
