วันศุกร์ที่ 6 มีนาคม ค.ศ.632 สำคัญอย่างยิ่งในประวัติศาสตร์อิสลาม เนื่องจากตรงกับวันที่ 9 ซุลฮิจญะฮฺ ฮ.ศ.10 ซึ่งเป็น “วันอะรอฟะฮฺ” ของการทำฮัจญฺครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของท่านนบีมุฮัมมัด ศอลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ภายหลังการแสดงคุฏบะฮฺเทศนาธรรมที่เรียกว่า “คุฏบะตุลวะดาอฺ” (خطبة الوداع) ถึงช่วงบ่ายระหว่างที่ท่านนบีพักข้างอูฐของท่านที่ชื่อ “อัลกัสวะฮฺ” ใต้ต้นอินทผลัม ณ ภูเขาอะรอฟะฮฺ โองการสำคัญจากอัลลอฮฺ ศุบฮานะฮูวะตะอาลา ถูกประทานลงมา โองการนี้ภายหลังถูกจัดไว้ในซูเราะฮฺที่ 5 อัลมาอิดะฮฺ อายะฮฺที่ 3 (5:3)
เนื้อหามีว่า “ได้ถูกห้ามแก่พวกเจ้าแล้วซึ่งสัตว์ที่ตายเองและเลือด และเนื้อสุกร และสัตว์ที่ถูกเปล่งนามอื่นจากอัลลอฮฺที่มัน (ขณะเชือด) และสัตว์ที่ถูกรัดคอตาย และสัตว์ที่ถูกตีตาย และสัตว์ที่ตกเหวตาย และสัตว์ที่ถูกขวิดตาย และสัตว์ที่ถูกสัตว์ร้ายกัดกิน นอกจากที่พวกเจ้าเชือดทัน และสัตว์ที่ถูกเชือดบนแท่นหินบูชา และการที่พวกเจ้าเสี่ยงทายด้วยไม้ติ้ว เหล่านั้นเป็นการละเมิด วันนี้บรรดาผู้ปฏิเสธการศรัทธา หมดหวังในศาสนาของพวกเจ้าแล้ว ดังนั้น เจ้าจงอย่ากลัวพวกเขา และจงกลัวข้าเถิด วันนี้ข้าได้ให้ความสมบูรณ์แก่พวกเจ้าแล้วซึ่งศาสนาของพวกเจ้าและข้าได้เลือกอิสลามให้เป็นศาสนาแก่พวกเจ้าแล้ว ผู้ใดได้รับความคับขันในความหิวโหย โดยมิได้เป็นผู้จงใจกระทำบาปแล้วไซร้ แน่นอนอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ”
ท่านอุมัร อิบนฺ อัฏค็อฏฏ็อบ ศอฮาบะฮฺคนสำคัญที่ต่อมาคือคอลีฟะฮฺคนที่สองฟังโองการนี้แล้วถึงกับร้องไห้ เพราะตระหนักดีว่าสิ่งที่จะตามมากับความสมบูรณ์ของอิสลามคือภารกิจของท่านนบีมุฮัมมัดในโลกใกล้สิ้นสุดลงแล้ว หลังจากนั้นสามเดือนท่านนบีมุฮัมมัดจึงจากโลกนี้ไป นักวิชาการอิสลามระบุว่าเมื่อนำโองการ 5:3 ขยายความร่วมกับโองการ 5:1 ที่ลงมาในฮิจเราะฮฺที่ 6 ซึ่งเปิดด้วยคำสั่งที่ว่า “โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย จงรักษาพันธสัญญา (อัลอุกูด) ทั้งหลายให้ครบถ้วนเถิด” ย่อมหมายถึงคำสั่งให้ยอมรับและปฏิบัติตามอิสลาม ครอบคลุมถึงข้อกำหนดเกี่ยวกับฮาลาล (อนุญาต) และหะรอม (ต้องห้าม) ในอิสลาม พันธสัญญาเรื่องฮาลาล-หะรอมที่ระบุถึงรายละเอียดที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในโองการอื่น ๆ จึงทรงความสำคัญในอิสลามอย่างยิ่ง
ในช่วงเวลาของฮัจญฺอัลวะฮฺดา ยังมีโองการสำคัญ ได้แก่ ซูเราะฮฺอันนัสรฺ (บทที่ 110) ซึ่งเป็นซูเราะฮฺสั้นๆ เพียง 3 อายะฮฺถูกประทานลงมาในช่วงวันตัชรีกในหุบเขามินา เป็นสัญญาณย้ำอีกครั้งว่าภารกิจของท่านนบีมุฮัมมัดสำเร็จลุล่วงลงอย่างสมบูรณ์แล้ว การจากไปของท่านใกล้เข้ามาเต็มที กระทั่งต่อมาสามเดือนหลังจากนั้นหรือเก้าวันก่อนท่านนบีมุฮัมมัดจะจากโลกนี้ไป ซูเราะฮฺอัลบะเกาะเราะฮฺ 2:281 จึงถูกประทานลงมา “และจงเกรงกลัววันหนึ่งที่พวกเจ้าจะถูกส่งกลับไปหาอัลลอฮฺ…” โองการนี้เองคือโองการสุดท้ายของอัลกุรอาน เป็นการปิดฉาก 23 ปีแห่งการเผยแผ่อิสลามของท่านนบีมุฮัมมัด อิสลามได้ถูกเลือกให้เป็นศาสนาของบรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลายแล้ว
#drwinaidahlan, #ดรวินัยดะห์ลัน, #คุฏบะตุลวะดาอฺ, #นบีมุฮัมมัด, #ฮาลาลหะรอม, #อัลมาอิดะฮฺ, #อัลอุกูด
