ผมเป็นคนกินน้อยโดยเฉพาะอย่างยิ่งมื้อเช้ากับมื้อเที่ยง จำไม่ได้ว่าเริ่มเป็นคนกินน้อยมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ข้อดีคือช่วยให้น้ำหนักตัวลดลงไปได้แยะ สุขภาพดีขึ้นกว่าหลายปีก่อนหน้านั้น ผมยิ่งระวังเรื่องอาหารมากขึ้นเมื่อต้องเดินทางไปต่างประเทศ ไหนจะอาหารบนเครื่องบิน อาหารที่โรงแรม แถมด้วยสารพัดงานเลี้ยงระหว่างอยู่ต่างประเทศ ผมจึงระวังเป็นพิเศษ ไม่อยากกลับมาลดน้ำหนักตัวที่บ้าน เรื่องมันเป็นอย่างนั้น
นั่นเป็นการเดินทางไปประเทศอื่นยกเว้นอินโดนีเซียที่มักกลับตาลปัตร สำหรับผมอาหารอินโดนีเซียถูกปากเสมอ ไม่ว่าจะเป็นปาดัง ซุนดา หรือยะหวา อาหารโปรดทั้งนั้น ถึงทริปอินโดนีเซีย ผมจึงมักปล่อยตัวปล่อยใจเรื่องอาหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งทริปนี้เมื่อต้องไปปาดัง หนึ่งในเมนูอาหารโปรดของผมคือนาซิปาดังหรือเมนูปาดังนั่นเอง อาหารเช้านี้ที่โรงแรม Pangeran Beach ของเมืองปาดัง โรงแรมเป็นระดับสามดาวตามสายตาของผม แต่อาหารเช้าน่าจะระดับสี่ดาว ไม่ใช่ด้วยความหรูหราหลากหลายของเมนูเพราะมีให้เลือกไม่กี่อย่าง แต่เป็นสี่ดาวด้านรสชาติ ผมยกหัวแม่โป้งให้กับความอร่อยของอาหาร ที่สำคัญคือเป็นอาหารปาดังแท้ๆ
เช้านี้ผมเริ่มด้วยลอนต๊อง ก้อนข้าวแท่ง กินกับกุลัยนังกาที่เป็นแกงกะทิใส่ซังขนุน อาหารอินโดนีเซียหลายเมนูนิยมนำซังขนุนมาทำเป็นผัก จากนั้นต่อด้วยข้าวต้มกุ๊ยราดด้วยซุบใสโซโตไก่ ตามด้วยข้าวผัดยะหวาที่แนมด้วยกรือโป๊ะข้าวเกรียบปลา อาหารปาดังกับยะหวาต้องยอมรับว่าหนึ่งในสุดยอดคือข้าวเกรียบซึ่งมีสารพัดชนิด ทั้งกุ้งทั้งปลาทั้งแป้ง กรือโป๊ะโปรดของผมไม่ใช่ปลา ไม่ใช่กุ้ง ไม่ใช่ปลาหมึกแต่เป็นถั่ว นั่นคืออัมเปงซึ่งเป็นถั่วชนิดหนึ่ง อัดเป็นแผ่นบางแล้วทอดกรอบ รสชาติติดขมน้อยๆ พวกเราหลายคนไม่ชอบนัก แต่ผมนับให้เป็นจานโปรด
ข้าวผัดยะหวา ผัดข้าวกับน้ำพริกซัมบัล พริกแดงโขลกหยาบกับกระเทียม หอมแดง กะปิเผา ผัดขลุกขลิกกับน้ำมันมะพร้าวก่อนใส่ข้าวลงไปผัด แนมด้วยแตงกวาและผัก ผมมีโอกาสชิมข้าวผัดยะหวาในหลายเมืองของอินโดนีเซีย รสชาติแตกต่างกันไปขึ้นกับแม่ครัว สำหรับผม ข้าวผัดยะหวาอร่อยถูกปากที่สุดคือรสมือคุณแม่และพี่สาวของผม ยังหาแม่ครัวยะหวาคนไหน เมืองไหนสู้ทั้งสองท่านได้เลย ข้าวผัดยะหวาจะให้อร่อยมากขึ้นต้องแนมด้วยน้ำพริกซัมบัลและผักโดยเฉพาะอย่างยิ่งลูกเนียงและสะตอ หากได้อัมเปงด้วยก็ยิ่งวิเศษ
ขาดไม่ได้สำหรับเมนูปาดังคือโก-ระหรือขนมหวานต้มร้อนๆ ที่เจอบ่อยคือถั่วเขียวต้มน้ำตาลใส่กะทิ บางครั้งเติมสาคูลงไปด้วย คนยะหวากับคนมีนังกาเบาชอบล้างปากด้วยขนมหวาน ขนมอีกอย่างในเมนูเช้านี้คือรอเป๊ส ข้าวเหนียวแท่งหั่นเป็นชิ้นคลุกมะพร้าวราดด้วยน้ำตาลเคี่ยว ใช้จิบกับกาแฟดำ ปิดท้ายจริงๆคือบุหรี่ซึ่งชายอินโดนีเซียสูบบุหรี่กันมากต่างจากคนไทยที่ผู้คนสูบบุหรี่น้อยลง ส่วนผมเป็นคนไม่สูบบุหรี่อยู่แล้ว
เขียนเรื่องอาหารปาดังที่เมืองปาดังเพียงเท่านี้ ไม่กล้าเล่าเรื่องอาหารปาดังที่ได้ไปลองในงานกาล่าดินเนอร์คืนก่อน เกรงว่าหากบรรยายสารพันเมนูอร่อยสุดให้ฟังแล้ว จะทำให้พวกเราออกอาการหิวกันเปล่าๆ ทำดีมาตั้งหลายวัน จึงไม่อยากทำบาปในวันนี้ #ดรวินัยดะห์ลัน, #drwinaidahlan, #อาหารปาดัง
