คำถามมีอยู่ว่าการรวบรวมอัลกุรอานที่ถือกำเนิดขึ้นเมื่อพันกว่าปีมาแล้วนับเป็นมาตรฐานเชิงวิทยาศาสตร์ได้หรือไม่ คำตอบคือหากพิจารณาว่า “มาตรฐาน” คือเครื่องมือหนึ่งในทางวิทยาศาสตร์ เริ่มด้วยการกำหนดแนวทางปฏิบัติที่ชัดเจนเพื่อรวบรวมข้อมูล วัสดุ และวิธีการ เพื่อให้มั่นใจว่าสามารถทำซ้ำได้ มีการบันทึกขั้นตอนการดำเนินงาน ตรวจสอบความถูกต้อง รับฟังความเห็นจากผู้รู้ เมื่อศึกษาจากประวัติศาสตร์พบว่าการรวบรวมอัลกุรอานดำเนินการตามแนวทางที่กล่าวถึงข้างต้นย่อมนับได้ว่านั่นเป็นกระบวนการทางมาตรฐานเชิงวิทยาศาสตร์เช่นกัน
อัลกุรอานถูกประทานลงมาระหว่าง ค.ศ. 610-632 เมื่อวะฮียฺหรือโองการผ่านปากของท่านรอซูลุลลอฮฺซึ่งเขียนอ่านไม่ได้ บรรดาศอฮาบะฮฺที่รับฟังทำการบันทึกโองการเหล่านั้นลงบนวัสดุที่มีอยู่ เช่น กิ่งไม้ หิน หนังสัตว์ กระดูก จากนั้นอ่านข้อความที่เขียนให้ท่านรอซูลุลลอฮฺตรวจสอบความถูกต้อง บันทึกเหล่านั้นเรียกกันว่า “มุซฮับ” (Mushaf) โดยศอฮาบะฮฺเก็บรักษาไว้เพื่อนำมาท่อง ทบทวนและจดจำ เมื่อท่านรอซูลุลลอฮฺถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ.632 เกิดความไม่สงบในอาณาจักรอิสลาม มีศึกใหญ่ที่ยามามะฮฺ (ใกล้ริยาดในปัจจุบัน) เรียกว่าสงครามริดดะฮฺ (สงครามนอกรีต) การศึกครั้งนั้น มุสลิมผู้จดจำอัลกุรอานที่เรียกว่าฮัฟฟาซมากถึง 360 คนเสียชีวิต คอลีฟะฮฺอบูบักรจึงดำเนินการรวบรวมและเรียบเรียงอัลกุรอานให้เป็นบันทึกในรูปหนังสือเพื่อสร้างความมั่นคงแก่รัฐอิสลาม งานการรวบรวมและเรียบเรียงอัลกุรอานที่อาจนับเป็นมาตรฐานเชิงวิทยาศาสตร์จึงถือกำเนิดขึ้น
ท่านคอลีฟะฮฺอะบูบักรฺให้ทุกคนที่มีมุซฮับจัดการรวบรวมไว้ในที่เดียว โดยมอบหมายให้ซัยด์ บิน ซาบิต ศอฮาบะฮฺคนสำคัญเป็นผู้ดูแลโครงการ เริ่มโดยซัยด์ บิน ซาบิต ตรวจสอบแต่ละโองการด้วยความจำของตนเอง โดยให้อุมัร อิบนฺค็อฏฏอบ ตรวจสอบพร้อมกันไปด้วย จากนั้นให้พยานที่เชื่อถือได้จำนวนสองคนยืนยันว่าโองการเหล่านั้นถูกเขียนขึ้นต่อหน้าท่านรอซูลุลลอฮฺ สุดท้ายนำไปรวมเข้ากับโองการที่ได้จากการรวบรวมของศอฮาบะฮฺท่านอื่นตามเกณฑ์เดียวกัน งานจึงเกิดขึ้นเป็นระบบ ซึ่งชุมชนมุสลิมสามารถตรวจสอบ รับรอง และใช้เป็นแหล่งข้อมูลได้
อัลกุรอานฉบับสมบูรณ์นี้ถูกส่งต่อไปยังคอลีฟะฮฺอุมัร อิบนฺค็อฏฏอบ (ร.อ.) กระทั่งเสียชีวิตจึงถูกยกให้แก่ฮัฟซะฮฺ บุตรสาวของท่านซึ่งเป็นภริยาม่ายของท่านรอซูลุลลอฮฺ ผ่านมาถึงยุคสมัยของคอลีฟะฮฺอุษมาน อิบนฺอัฟฟาน ท่านยืมต้นฉบับจากฮัฟซะฮฺ จัดตั้งคณะกรรมการจัดทำสำเนาต้นฉบับ มีการจัดการลำดับบท (ซูเราะฮฺ) ให้ถูกต้อง เมื่อสมบูรณ์แล้ว ท่านคอลีฟะฮฺจึงสั่งการทำลายสำเนาอื่นทั้งหมด สำเนาอัลกุรอานยุคท่านคอลีฟะฮฺอุษมาน (Uthmanic Codex) เสร็จสมบูรณ์ ค.ศ. 650 หรือ 20 ปีหลังการจากไปของท่านรอซูลุลลอฮฺ การปรับปรุงหลังจากนั้นมีเพียงปรับอักษร เพิ่มจุดและเครื่องหมายกำกับเสียง เพื่อให้ผู้ที่ไม่ใช่ชาวอาหรับอ่านง่ายขึ้น โดยเนื้อหายังคงเดิมทุกประการมาตลอดจนถึงยุคปัจจุบันนี้
Standard Science in Qur’an Collection and Compilation
The question arises as to whether the Qur’an compilation, which began over a thousand years ago, can be considered a scientific standard. The answer is that “standards” are considered a scientific tool. This begins with clearly defined procedures for gathering data, materials, and methods to ensure reproducibility. Procedures are documented, verified for accuracy, and consultation with experts is sought. Historically, Qur’an compilation was conducted in accordance with the aforementioned guidelines, which can be considered a standard scientific process.
The Qur’an was revealed between 610 and 632 CE. Revelation, or revelation, was transmitted through the mouth of the Prophet Muhammad (peace and blessings of Allaah be upon him), who could not write. The Sahaabah who listened to it recorded the revelations on available materials, such as twigs, stones, animal skins, and bones. They then read the written text to the Prophet Muhammad (peace and blessings of Allaah be upon him) to verify its accuracy. These records were known as “mushafs” (mushafs), and were kept by the Sahaabah for recitation, review, and memorization. After the death of the Prophet in 632 CE, unrest erupted in the Islamic empire. A major battle ensued at Yamamah (near present-day Riyadh) known as the Battle of Riddah (the Infidel War). As many as 360 Muslims who memorized the Quran, known as “haffazs,” died. Caliph Abu Bakr then proceeded to compile and compile the Quran into a written record to secure the Islamic state. This led to the creation of a scientifically standardized Quran compilation and compilation.
Caliph Abu Bakr ordered all those who possessed mushafs to compile them in one place. He entrusted the project to Zayd bin Thabit, a prominent Sahaab, to oversee the project. Zayd bin Thabit independently verified each verse, with Umar ibn Khattab also reviewing the same. Two reliable witnesses then confirmed that the verses were written in the presence of the Messenger of Allah. Finally, they were combined with verses compiled by other Sahaabah according to the same criteria. This systematic work was then developed, enabling the Muslim community to verify, authenticate, and use them as a source of information.
This complete Quran was passed on to Caliph Umar ibn Khattab (may Allah be pleased with him), and upon his death, it was bequeathed to his daughter, Hafsah, the widow of the Messenger of Allah. During the reign of Caliph Uthman ibn Affan, he borrowed the manuscript from Hafsah and established a committee to make copies of the manuscript. He organized the sequence of the surahs (chapters) correctly. Once complete, the Caliph ordered the destruction of all other copies. The Uthmanic Codex was completed in 650 CE, 20 years after the death of the Messenger of Allah. Subsequent revisions included only the correction of the letters. Periods and diacritics have been added to make it easier for non-Arabic speakers to read, while the content remains essentially the same to the present day.
#drwinaidahlan, #ดรวินัยดะห์ลัน, #standardscience, #alquran, #อัลกุรอาน
