ท่านนบีมุฮัมมัด ศอลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ให้ความสำคัญกับการให้เป็นอย่างยิ่ง จากฮะดีษท่านกล่าวว่า “มือที่ให้ย่อมดีกว่ามือที่รับ” เป็นรายงานของฮากิม อิบนุ ฮิซาม รอฎิยัลลอฮุอันฮฺ อีกหนึ่งฮะดิษท่านนบีกล่าวว่า “มือบนดีกว่ามือล่าง” ฮะดิษที่ว่านี้มีบันทึกในศอเฮียะฮฺ อัลบุคอรี เลขที่ 1427 และศอเฮียะฮฺมุสลิม เลขที่ 2432, 2433 หนังสืออรรถาธิบายของอันนะวาวียฺ (3/485) หนังสือฟัตฮุลบารีของอิบนุ ฮะญัร (5/26)
นอกจากนี้ท่านนบียังแนะนำแนวทางการให้โดยเริ่มต้นที่ผู้อยู่ในอุปการะ เช่น ภรรยา บุตร บริวาร จากนั้นจึงแบ่งแก่ผู้อื่น การให้จึงนับเป็นหัวใจของอิบาดะฮฺ เคารพภักดีต่ออัลลอฮฺ โดยแบ่งการให้เป็นแบบบังคับและแบบสมัครใจ แบบบังคับคือซะกาต แบบสมัครใจคือศอดาเกาะฮฺ วัตถุประสงค์ของชีวิตในอิสลามคือการเคารพภักดีต่ออัลลอฮฺ ซึ่งมุสลิมมีหน้าที่ทั้งนี้เพื่อสร้างความพึงพอใจต่ออัลลอฮฺที่ทรงมอบชีวิตแก่มนุษย์ให้ได้กำเนิดขึ้นในโลก การทำอิบาดะฮฺจึงเป็นไปเพื่อทำให้อัลลอฮฺทรงพอใจ นอกจากนี้คือการทำในสิ่งที่อิสลามแนะนำ เช่น ช่วยเหลือผู้ยากไร้ ผู้ยากจน ผู้ต้องการความช่วยเหลือ การให้จึงช่วยให้ได้ใกล้ชิดกับอัลลอฮฺมากยิ่งขึ้น
การให้ในรูปแบบอิบาดะฮฺ ได้แก่ การซะกาต (الزكاة Zakat) คือการให้ในรูปแบบบังคับสำหรับผู้ที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ความมั่งคั่งที่กำหนด โดยซะกาตแก่บุคคล 8 ประเภท การให้อีกแบบหนึ่งคือการให้โดยสมัครใจหรือศอดาเกาะฮฺ (الصدقة Sadaqah) ซึ่งครอบคลุมกิจกรรมหลากหลาย มีตั้งแต่การให้เงินไปจนถึงการกระทำอันมีเมตตาและการบริการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการให้ที่มั่นคงหรือศอดาเกาะฮฺ ญะรียะฮฺ (صدقة جارية Sadaqah Jariyah) เป็นการให้ที่ส่งผลดีต่อผู้อื่นที่แม้ผู้ให้จะเสียชีวิตไปแล้ว ตัวอย่างเช่น การสร้างบ่อน้ำสะอาด การปลูกต้นไม้ การให้การศึกษา การสร้างมัสยิด สร้างโรงเรียน ห้องสมุด สนามเด็กเล่น สถานสงเคราะห์ ฯลฯ
ผลตอบแทนจากศอดาเกาะฮฺ ญะรียะฮฺ จะยังคงตกอยู่กับผู้ให้ตราบเท่าที่ผลประโยชน์จากการทำทานนั้นยังคงอยู่ แม้หลังจากที่ผู้ให้หรือบริจาคเสียชีวิตไปแล้ว การให้ไม่ว่าจะเป็นการบริจาคตามข้อบังคับหรือโดยสมัครใจ ถือเป็นวิธีสร้างความสะอาดต่อความมั่งคั่งและทรัพย์สินของตนเอง คลับคล้ายการทำอาหารฮาลาลให้ฏอยยิบ เพื่อสร้างประโยชน์ต่อสุขภาพของร่างกายและสังคมมากยิ่งขึ้น ทั้งนี้เนื่องจากความมั่งคั่งนับเป็นลาภยศที่อัลลอฮฺทรงมอบแก่มนุษย์ การตอบแทนต่อพระองค์คือการแบ่งปันและการให้เพื่อยังประโยชน์แก่ผู้อื่น
การให้ยังส่งเสริมความสามัคคีทางสังคม บรรเทาความยากจนและความยากลำบาก เป็นรางวัลทางจิตวิญญาณต่อผู้ให้ ช่วยเพิ่มพูนปัจจัยยังชีพ ปกป้องคุ้มครองจากภัยพิบัติแก่ผู้อื่น นับเป็นวิธีหนึ่งในการเสริมสร้างความสัมพันธ์ การแสดงความรัก การสร้างชุมชนที่ศรัทธาและเข้มแข็งอันเป็นพระประสงค์ของอัลลอฮฺ
#drwinaidahlan, #ดรวินัยดะห์ลัน, #ศอดาเกาะฮฺ, #ซะกาต, #วัฒนธรรมการให้
ดูน้อยลง
