วันศุกร์ที่ 16 มกราคม พ.ศ.2569
ตอนที่ 1 เล่าบรรยากาศการเข้ารับอิสลามของท่านอุมัร อิบนฺ อัตคอฏฏอบ ต่อท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ณ ดารุลอัลอัรกอม ซึ่งเป็นบ้านในซอยแคบๆ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของกะอฺบะฮฺ นครมักกะฮฺ บ้านหลังนี้ท่านนบีใช้เป็นสถานที่สอนศาสนาแก่บรรดามุอัลลัฟหรือมุสลิมใหม่ที่เข้ารับอิสลาม คิดถึงประวัติศาสตร์อิสลามส่วนนี้ทีไร หวนคิดถึงบรรยากาศย่านมัสยิดยะวา ถนนสาทรใต้ ช่วง พ.ศ.2519 ทุกครั้ง
ใน พ.ศ.2519 ที่ว่านั้นนับจากเดือนตุลาคมเป็นต้นไป บรรยากาศการเมืองในกรุงเทพฯสับสนเต็มที่กับเหตุการณ์นองเลือดในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นิสิตนักศึกษาจำนวนไม่น้อยละทิ้งมหาวิทยาลัยหลบภัยเข้าป่า อาจารย์บรรจง บินกาซัน เวลานั้นจบการศึกษาปริญญาตรีสาขาเศรษฐศาสตร์หดหู่เต็มที่กับสภาพมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ของตนเอง แทนที่จะเก็บเข้าของตามเพื่อนเข้าป่า ท่านชักชวนเพื่อนๆ สี่ห้าคนรวมถึงตัวผมไปร่วมทำกิจกรรมที่บ้านไม้สองชั้นของท่านซึ่งอยู่ในซอยแคบๆ หน้ามัสยิดยะวา ซอยโรงน้ำแข็ง ถนนสาทรใต้ กิจกรรมคือการเรียนการสอนศาสนาอิสลามและการสอนพิเศษแก่นักเรียนที่ประสงค์จะเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัย
เวลานั้นผมเพิ่งจบการศึกษาจากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รับหน้าที่ติวรายวิชาเคมี ชีววิทยา เพื่อนอีกสองคนติวด้านอื่นๆ อาจารย์บรรจงติวรายวิชาสังคมศึกษา มีนักเรียนในชุมชนเข้ามาจองคิวเรียนกันไม่น้อย ช่วงค่ำวันศุกร์มีการสอนอิสลามโดยอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิหลายท่าน เช่น อาจารย์ซาฟีอี นภากร อาจารย์อิสมาแอล วิสุทธิปราณี อาจารย์ดะฮฺรี (จำนามสกุลไม่ได้) ผู้ที่ภายหลังกลายเป็นพ่อตาของอาจารย์บรรจง และอีกหลายอาจารย์สลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันสอน บรรยากาศวิชาการทั้งสองส่วนคับคั่งอย่างนั้นนานหลายเดือน
จู่ๆ วันหนึ่งช่วงกลาง พ.ศ.2520 ขณะทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลรามาธิบดี ผมได้รับโทรศัพท์จากอาจารย์บรรจงแจ้งว่าทางสารวัตรสอบสวน สถานีตำรวจนครบาลยานนาวา ขอพบผมพร้อมอาจารย์บรรจงเพื่อทำการสอบสวน เนื่องจากมีการแจ้งความจากชาวบ้านที่ตั้งข้อสงสัยว่าบ้านอาจารย์บรรจงมีกิจกรรมส้องสุมทางการเมือง ทางตำรวจสอบสวนแล้วขอให้เราหยุดทุกกิจกรรมที่ทำอยู่ นับจากวันนั้นงานสอนศาสนาอิสลามและงานติวนักเรียนจำเป็นต้องหยุดลงอย่างน่าเสียดาย ผมหันไปใช้ชีวิตส่วนของผม อาจารย์บรรจงกลับไปทำงานอื่นๆ ความสัมพันธ์ระหว่างเราหลังจากนั้น ใกล้ชิดกันบ้าง เหินห่างกันบ้างตามครรลอง
มาถึงวันนี้ ย้อนคิดถึงประวัติศาสตร์ของดารุลอัลอัรกอมแห่งมักกะฮฺ บ้านมุอัลลัฟของท่านนบีแห่งนั้นคงสร้างแรงบันดาลใจต่อวิถีชีวิตของพวกเราอย่างมาก อาจารย์บรรจงในวันนี้มีชื่อเสียงโด่งดังจากการทุ่มเททั้งชีวิตให้กับมุอัลลัฟจำนวนหลายพันคนของมูลนิธิสันติชน ขณะที่ผมเข้าไปทำงานด้านวิทยาศาสตร์ฮาลาลซึ่งเป็นสาขาใหม่ที่ผมริเริ่มขึ้นเป็นครั้งแรกในโลก ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ในการประชุมกับนักวิทยาศาสตร์ที่ศูนย์วิทยาศาสตร์ฮาลาล ผมบอกทีมงานหลายครั้งว่าผมเชื่อมั่นว่าอัลลอฮฺ ศุบฮานะฮูวะตะอาลา จะทรงตอบแทนการทำงานฟื้นฟูอิสลามของพวกเรา อย่างไรก็ตาม ยังคงน้อยกว่าที่ทรงให้กับงานของอาจารย์บรรจง บินกาซัน ซึ่งผมคิดเอาเองว่าคงอยู่ในระดับญันนะฮฺอัลฟิรเดาซ์ (جَنَّةُ الفِرْدَوْسِ) ในอาคิเราะฮฺ วัลลอฮุอะลัม
วันนี้ผมดีใจและภูมิใจกับอาจารย์บรรจง บินกาซัน ที่ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็น “มุสลิมต้นแบบ” โดยสมาคมศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยมุสลิมอาลีการ์ ประเทศอินเดีย ที่มี รศ.ดร.ศราวุฒิ อารีย์ เป็นนายกสมาคม มี ศ.ดร.จรัล มะลูลีม เป็นประธาน โดยจะรับโล่เกียรติคุณในวันเสาร์ที่ 17 มกราคม พ.ศ.2569 นี้ ท่านทำงานเสียสละให้กับสังคมมุสลิมของเรามากมาย ทั้งในฐานะนักเขียน นักบรรยาย นักสังคมสงเคราะห์และที่สำคัญคือในฐานะวิทยากรหลักสูตรมุอัลลัฟของมูลนิธิสันติชน เห็นความรักนับถือที่บรรดามุอัลลัฟมอบให้อาจารย์บรรจงแล้ว ในฐานะที่เป็นครูเหมือนอาจารย์บรรจง ผมซาบซึ้งเข้าไปถึงหัวอก เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นมากมายลึกลงไปในหัวใจอย่างนั้น
#drwinaidahlan, #บรรจงบินกาซัน, #ดรวินัยดะห์ลัน, #ดารุลอัลอัรกอม, #มุสลิมต้นแบบ
